ननु यद् एव स्वस्मिन् परस्मिन् वानुष्ठीयमानं पीडाम् आवहति, स एवाधर्मः। अत एवात्महिंसाप्य् अधर्मः। तद् इह यद् अपि परोपकारो दृश्यते, स्वस्य १,१८७ तु हृदयक्रोशात् पीडोपलभ्यत इत्य् अधर्मत्वम्। एवञ् चाधर्मत्वे पीडोपपत्तिर् इत्य् अत आह -- पीडात इति। अनपेक्षितशास्त्रस्य प्रागधर्मज्ञानोत्पत्तिनिमित्ताभावात् किंकृता पीडेति वक्तव्यम्। अधर्मत्वबुद्धिकृतेति चेत्, तद् एव किन् निमित्तम्। सैव पीडा अधर्मत्वे निमित्तम् इति चेत्, तद् इह पीडाधर्मत्वयोर् एकतरस्यापि मूलान्तरासम्भवाद् दुरुत्तरम् इतरेतराश्रयम् अशास्त्रपरतन्त्रस्यापद्यत इति
nanu yad eva svasmin parasmin vānuṣṭhīyamānaṃ pīḍām āvahati, sa evādharmaḥ. ata evātmahiṃsāpy adharmaḥ. tad iha yad api paropakāro dṛśyate, svasya 1,187 tu hṛdayakrośāt pīḍopalabhyata ity adharmatvam. evañ cādharmatve pīḍopapattir ity ata āha -- pīḍāta iti. anapekṣitaśāstrasya prāgadharmajñānotpattinimittābhāvāt kiṃkṛtā pīḍeti vaktavyam. adharmatvabuddhikṛteti cet, tad eva kin nimittam. saiva pīḍā adharmatve nimittam iti cet, tad iha pīḍādharmatvayor ekatarasyāpi mūlāntarāsambhavād duruttaram itaretarāśrayam aśāstraparatantrasyāpadyata iti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.