१,१०० यत् तु असन्मूलान्तराणाम् असम्भवत्संवादानां कथं प्रामाण्यम् इति, तद् अयुक्तम्। येनैव हि कारणेन प्रमाणान्तरमूला न चोदनाः, तेन येयम् असङ्गतिस् तासां प्रमाणान्तरैः, सैव सुतरां प्रामाण्यकारणम्। अत एव अर्थे ऽनुपलब्धे इति वक्ष्यति। अप्राप्ते शास्त्रम् अर्थवद् इति च। प्रमाणान्तरमू[३२६]लत्वे ऽनुवादत्वम् एवासाम् आपद्यते, न प्रामाण्यम्। न हि नो गन्तृमात्रं प्रमाणम् इत्यभिप्रायेणाह -- तेनेति।
1,100 yat tu asanmūlāntarāṇām asambhavatsaṃvādānāṃ kathaṃ prāmāṇyam iti, tad ayuktam. yenaiva hi kāraṇena pramāṇāntaramūlā na codanāḥ, tena yeyam asaṅgatis tāsāṃ pramāṇāntaraiḥ, saiva sutarāṃ prāmāṇyakāraṇam. ata eva arthe 'nupalabdhe iti vakṣyati. aprāpte śāstram arthavad iti ca. pramāṇāntaramū[326]latve 'nuvādatvam evāsām āpadyate, na prāmāṇyam. na hi no gantṛmātraṃ pramāṇam ityabhiprāyeṇāha -- teneti.
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.