नन्व् अयम् असिद्धो हेतुः, औपचारिको हि सामान्यविशेषभावो ऽभावे। एकशब्दवाच्यं सामान्यरूपं दृष्टं गवादि, नानाशब्दवाच्यं च विशेषरूपं शावलेयादि। अतो ऽत्राप्य् औपचारिकस् सामान्यविशेषभावो विवेकज्ञस्य। असति तु विवेके एकशब्दनिबन्धनभ्रम एवायम् -- अभावस् सामान्यविशेषात्मेति। अत आह -- न चेति। सति हि बाधके भ्रान्तिर् उपचारो वा कल्प्यते, न चेह तथेति भाव इति
nanv ayam asiddho hetuḥ, aupacāriko hi sāmānyaviśeṣabhāvo 'bhāve. ekaśabdavācyaṃ sāmānyarūpaṃ dṛṣṭaṃ gavādi, nānāśabdavācyaṃ ca viśeṣarūpaṃ śāvaleyādi. ato 'trāpy aupacārikas sāmānyaviśeṣabhāvo vivekajñasya. asati tu viveke ekaśabdanibandhanabhrama evāyam -- abhāvas sāmānyaviśeṣātmeti. ata āha -- na ceti. sati hi bādhake bhrāntir upacāro vā kalpyate, na ceha tatheti bhāva iti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.