३,१९८ एवं तावत् नास्तीत्य् अस्यार्थस्यासन्निकृष्टस्य इति यद् उक्तं भाष्ये तद् विवृतम्। इदानीं प्रमाणाभावशब्दं व्याचष्टे -- प्रत्यक्षादेर् अनुत्पत्तिर् इति। अनुत्पत्तिर् एव केति चेद् अत आह -- सात्मन इति। आत्मनो हि ज्ञानात्मकः परिणामः। तद् यदा आत्मा भूतलादौ न घटादिज्ञानात्मना परिणमति सा तस्य प्रत्यक्षाद्यनुत्पत्तिः स्वरूपावस्थानं प्रमाणाभाव इत्य् आख्यायते, तत्प्रामाण्ये च नास्तीति ज्ञानं फलम्। नास्तीत्य् एव वा भावज्ञानं प्रत्यक्षाद्यनुत्पत्तिर् इत्य् उच्यते, अतस् तद् एव प्रमाणम्, (?ना।हा)नादिबुद्धिः फलम् इति विवेकः
3,198 evaṃ tāvat nāstīty asyārthasyāsannikṛṣṭasya iti yad uktaṃ bhāṣye tad vivṛtam. idānīṃ pramāṇābhāvaśabdaṃ vyācaṣṭe -- pratyakṣāder anutpattir iti. anutpattir eva keti ced ata āha -- sātmana iti. ātmano hi jñānātmakaḥ pariṇāmaḥ. tad yadā ātmā bhūtalādau na ghaṭādijñānātmanā pariṇamati sā tasya pratyakṣādyanutpattiḥ svarūpāvasthānaṃ pramāṇābhāva ity ākhyāyate, tatprāmāṇye ca nāstīti jñānaṃ phalam. nāstīty eva vā bhāvajñānaṃ pratyakṣādyanutpattir ity ucyate, atas tad eva pramāṇam, (?nā/hā)nādibuddhiḥ phalam iti vivekaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.