१,२३७ यदि तूच्यते -- फलभूतस्यैव ज्ञानस्य करणत्वम् औपचारिकं कथञ्चित् कल्प्यते, न तु पारमार्थिकम्। पारमार्थिकं हि द्विरूपत्वम् एकस्य न सम्भवति। तदौपचारिकं करणत्वम् आश्रित्य तदुभयम् उपपादयिष्याम इति। एवं तर्हि भिन्नयोर् एव प्रमाणफलयोः कथञ्चिद् विषयैकत्वं किम् इति न कल्प्यते, तथा सत्य् उभयं पारमार्थिकं भविष्यतीत्य् आह -- करणत्वेति। तच् च कथञ्चिद् विषयैकत्वं पूर्वम् उक्तम् एव। परैर् इति। बौद्धापेक्षया स्वात्मनि परशब्द इति
1,237 yadi tūcyate -- phalabhūtasyaiva jñānasya karaṇatvam aupacārikaṃ kathañcit kalpyate, na tu pāramārthikam. pāramārthikaṃ hi dvirūpatvam ekasya na sambhavati. tadaupacārikaṃ karaṇatvam āśritya tadubhayam upapādayiṣyāma iti. evaṃ tarhi bhinnayor eva pramāṇaphalayoḥ kathañcid viṣayaikatvaṃ kim iti na kalpyate, tathā saty ubhayaṃ pāramārthikaṃ bhaviṣyatīty āha -- karaṇatveti. tac ca kathañcid viṣayaikatvaṃ pūrvam uktam eva. parair iti. bauddhāpekṣayā svātmani paraśabda iti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.