अत्र चोदयति -- देवदत्तादीति। तुशब्दः पूर्वोक्तनिवृत्तौ। नित्यस् तु स्याद् इतिवत्। यद् एतद् उक्तं प्राग् अपि शब्दाकार एवासाव् अर्थ इति तदव्यापकं, देवदत्तादीनां कल्पनास्वसम्भवात्, तत्र ह्य् आदिमान् सम्बन्धः। अर्थो ऽपि देवदत्तादिर् अनित्यः। अतः पूर्वापरयोः कोट्योः प्रसंख्यानात् ताद्रूप्यं शब्दरूपत्वम् अनित्यम्। अतो ऽवश्यम् एव तत्रातदाकारं तदाकारतया कल्प्यत इति मिथ्यात्वम् इति
atra codayati -- devadattādīti. tuśabdaḥ pūrvoktanivṛttau. nityas tu syād itivat. yad etad uktaṃ prāg api śabdākāra evāsāv artha iti tadavyāpakaṃ, devadattādīnāṃ kalpanāsvasambhavāt, tatra hy ādimān sambandhaḥ. artho 'pi devadattādir anityaḥ. ataḥ pūrvāparayoḥ koṭyoḥ prasaṃkhyānāt tādrūpyaṃ śabdarūpatvam anityam. ato 'vaśyam eva tatrātadākāraṃ tadākāratayā kalpyata iti mithyātvam iti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.