उपसंहरति -- तस्माद् इति। यदि तु मा भूत सामान्यं, विशेष एव २,६३ हेतुर् उच्यते, तद् अयुक्तम्। अपक्षधर्मत्वाद् अन्वयाभावाच् चेत्य् आह -- विशेषयोर् इति। द्वाव् अत्र विशेषौ परिप्लवेते पक्षस् तत्तुल्यापरनामा सपक्षश् च। पूर्वत्र हेतोर् अन्वयाभावः। परत्रापक्षधर्मत्वम्। पूर्वं तु विशेषस्यैव हेतुत्वे साध्याभेदाद् अवाच्यत्वम् उक्तम्। इदानीं विकल्प्य दूषणान्तराभिधानम् इति। ननु माभूत् सामान्यविशेषात्मको हेतुः, बुद्धिर् एव त्व् अर्थशून्या हेतुर् भविष्यति। उत्पद्यते हि नः प्रत्ययत्वाद् इत्युक्ते ऽनर्थिका काचिद् बुद्धिः। सर्व एवायं हेत्वादिव्यवहारो बुद्धिमात्रप्रभावित एवेति सौगता मन्यन्ते। अत आह -- न चेति
upasaṃharati -- tasmād iti. yadi tu mā bhūta sāmānyaṃ, viśeṣa eva 2,63 hetur ucyate, tad ayuktam. apakṣadharmatvād anvayābhāvāc cety āha -- viśeṣayor iti. dvāv atra viśeṣau pariplavete pakṣas tattulyāparanāmā sapakṣaś ca. pūrvatra hetor anvayābhāvaḥ. paratrāpakṣadharmatvam. pūrvaṃ tu viśeṣasyaiva hetutve sādhyābhedād avācyatvam uktam. idānīṃ vikalpya dūṣaṇāntarābhidhānam iti. nanu mābhūt sāmānyaviśeṣātmako hetuḥ, buddhir eva tv arthaśūnyā hetur bhaviṣyati. utpadyate hi naḥ pratyayatvād ityukte 'narthikā kācid buddhiḥ. sarva evāyaṃ hetvādivyavahāro buddhimātraprabhāvita eveti saugatā manyante. ata āha -- na ceti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.