अत्र कारणम् आह -- भावेति। सत्यं न स्वतन्त्रो ऽभावो ऽवसीयते, भावधर्मो ह्य् असौ कथं स्वतन्त्रो ऽपनीयेत। अतस् त्वदुक्ताद् एव स्वतन्त्रानिरूपणात् कारणात् सदात्मनावस्थिते गवादौ वस्त्वन्तराभावात्मना यज् ज्ञानम् उत्पद्यते तदभावालम्बनम् उच्यत इति, इदं च प्राग् अप्य् उक्तम् अधुनोपपादितम् इति विवेकः। बौद्धानां तु सर्वसंविदाम् आत्मपर्यवसायित्वाद् अर्थसन्निध्यसन्निधिकृतविशेषाभावाच् च द्वयम् अपि निरालम्बनत्वम् अभावालम्बनत्वं च दुर्निरूपं, द्वयहेतोर् अभावात्। सति हि हेतौ सहेतुकं सद् एतन्निरूपयितुं शक्यते, न त्व् एतद् अस्तीत्य् आह -- भवताम् इति। भवन्मत इत्य् अर्थः
atra kāraṇam āha -- bhāveti. satyaṃ na svatantro 'bhāvo 'vasīyate, bhāvadharmo hy asau kathaṃ svatantro 'panīyeta. atas tvaduktād eva svatantrānirūpaṇāt kāraṇāt sadātmanāvasthite gavādau vastvantarābhāvātmanā yaj jñānam utpadyate tadabhāvālambanam ucyata iti, idaṃ ca prāg apy uktam adhunopapāditam iti vivekaḥ. bauddhānāṃ tu sarvasaṃvidām ātmaparyavasāyitvād arthasannidhyasannidhikṛtaviśeṣābhāvāc ca dvayam api nirālambanatvam abhāvālambanatvaṃ ca durnirūpaṃ, dvayahetor abhāvāt. sati hi hetau sahetukaṃ sad etannirūpayituṃ śakyate, na tv etad astīty āha -- bhavatām iti. bhavanmata ity arthaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.