२,७३ ननु परासिद्धस् तावद् हेतुः प्रयुज्यमानो दृष्टः। शब्दो ऽनित्यः कार्यत्वाद् इति। न हि मीमांसकस्य शब्दकार्यत्वं सिद्धम्। अथासिद्धम् अपि व्यापारानन्तरदर्शनादिभिः साध्यत इत्य् उच्यते, स्वासिद्धे ऽपि तथाकरणे को दोषः, अत आह -- यो ऽपीतिद्वयेन। परासिद्धे हि स्वयंसिद्धे प्रसाधनं प्रतीकारो भवति। स्वतोसिद्धे तु प्रतिक्रियैव नास्ति। तस्मिन् साध्यमाने पूर्वाभ्युपगमविरोधो भवति। असाधितेन त्व् असता न साध्यं साध्यत इति
2,73 nanu parāsiddhas tāvad hetuḥ prayujyamāno dṛṣṭaḥ. śabdo 'nityaḥ kāryatvād iti. na hi mīmāṃsakasya śabdakāryatvaṃ siddham. athāsiddham api vyāpārānantaradarśanādibhiḥ sādhyata ity ucyate, svāsiddhe 'pi tathākaraṇe ko doṣaḥ, ata āha -- yo 'pītidvayena. parāsiddhe hi svayaṃsiddhe prasādhanaṃ pratīkāro bhavati. svatosiddhe tu pratikriyaiva nāsti. tasmin sādhyamāne pūrvābhyupagamavirodho bhavati. asādhitena tv asatā na sādhyaṃ sādhyata iti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.