अपि च परबुद्धेर् अप्रत्यक्षत्वान् मत्प्रसिद्धत्वम् अपि भवतां दुरधिगमम् एवेत्य् आह -- मत्प्रसिद्धत्वम् इति। किञ् च विदितपूर्वम् अर्थं विवक्षित्वा साधनवाक्यं प्रयुज्यते। तव त्वजानतः किंकृता विवक्षा। न चातत्पूर्वा वाक्यनिष्पत्तिः सम्भवतीति आह -- कथम् इति। जिज्ञासमाने ऽपीति। न तावद् अहं जिज्ञासमानः व्युत्थितत्वात्। अतस् त्वन्निग्रह एव मम सर्वथा विधेयः। यद्य् अपि जिज्ञासुर् अहं, तथापि भवतो विवक्षाकारणं नोपलभ्यते पूर्वविज्ञानाभावाद् इति। यत एव स्वासिद्धं वक्तुम् अशक्यम्, अत एव वृद्धेर् अपि भवदीयैर् उभयसिद्धहेतुत्वं भाषितं न परसिद्धिपरम् इत्य् आह -- इतीति
api ca parabuddher apratyakṣatvān matprasiddhatvam api bhavatāṃ duradhigamam evety āha -- matprasiddhatvam iti. kiñ ca viditapūrvam arthaṃ vivakṣitvā sādhanavākyaṃ prayujyate. tava tvajānataḥ kiṃkṛtā vivakṣā. na cātatpūrvā vākyaniṣpattiḥ sambhavatīti āha -- katham iti. jijñāsamāne 'pīti. na tāvad ahaṃ jijñāsamānaḥ vyutthitatvāt. atas tvannigraha eva mama sarvathā vidheyaḥ. yady api jijñāsur ahaṃ, tathāpi bhavato vivakṣākāraṇaṃ nopalabhyate pūrvavijñānābhāvād iti. yata eva svāsiddhaṃ vaktum aśakyam, ata eva vṛddher api bhavadīyair ubhayasiddhahetutvaṃ bhāṣitaṃ na parasiddhiparam ity āha -- itīti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.