वस्त्वन्तरस्यैव हि ग्राह्यस्य ग्राहकम् आत्मधर्माख्यं वस्त्व् एव प्रत्यय इति नः प्रसिद्धम्। अतः कथं तस्यासति ग्राह्ये सिद्धिर् इति दूषणान्तरम् आह -- तम् अभ्युपेत्येति। एवम् अयम् असाधनवादी वक्तव्यः किं याद्र्शो ऽस्माभिः प्रत्यय २,४७ इष्यते स तथाविध एवाभ्युपेत्य भवता पक्षीक्रियते, न वा। तत्राभ्युपगमे तावदभ्युपेतविरोध इति। अपि चैवं सति चाप्रसिद्धविशेष्यः पक्षो भवति, त्वन्मते बाह्यार्थग्राहिप्रत्ययानभ्युपगमाद् इत्य् आह -- विशेष्यस्येति। अतादृशे तु स्वाभिमते पक्षे ऽस्माकम् अप्रसिद्धविशेष्यः पक्ष इत्य् आह -- अस्माकम् इति
vastvantarasyaiva hi grāhyasya grāhakam ātmadharmākhyaṃ vastv eva pratyaya iti naḥ prasiddham. ataḥ kathaṃ tasyāsati grāhye siddhir iti dūṣaṇāntaram āha -- tam abhyupetyeti. evam ayam asādhanavādī vaktavyaḥ kiṃ yādrśo 'smābhiḥ pratyaya 2,47 iṣyate sa tathāvidha evābhyupetya bhavatā pakṣīkriyate, na vā. tatrābhyupagame tāvadabhyupetavirodha iti. api caivaṃ sati cāprasiddhaviśeṣyaḥ pakṣo bhavati, tvanmate bāhyārthagrāhipratyayānabhyupagamād ity āha -- viśeṣyasyeti. atādṛśe tu svābhimate pakṣe 'smākam aprasiddhaviśeṣyaḥ pakṣa ity āha -- asmākam iti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.