यद्यपि सुखित्वं दुःखित्वेन सहचरितं देवदत्तादावुपलब्धम् । तथापीश्वरे निर्दुःखे ऽपि वाच्यं प्राक् प्रसञ्जानाद्वयाप्तिग्रहणवेलायामेवेदं व्याप्तिभङ्गोद्भावनमिति । सर्वत्राप्येवं वक्तुं शक्यत्वेनोक्तदोषानिस्तारादिति । मैवम् । स्वाभ्युपगममात्रेणापादनस्थले व्याप्तिभङ्गाभिधाने सत्येवमेतत् । नचैवं प्रकृते । श्रुतिबलेनैवेश्वरे सुखित्वस्य दुःखित्व(स्य)व्यभिचारोपपादनात् । तदिदमुक्तम् श्रुत्यैव भण्यत इति ॥ प्रत्येकं सम्बन्धादेकवचनम् । *८,१३५* कासौ श्रुतिरित्यतो ऽर्थतस्तामुदाहरति य इति ॥ यो ऽशनायापिपासे च शोकादींश्चातिवर्तते । आनन्दं ब्रह्मणो विद्वान् विपाप्मेत्यादिका च सा
yadyapi sukhitvaṃ duḥkhitvena sahacaritaṃ devadattādāvupalabdham / tathāpīśvare nirduḥkhe 'pi vācyaṃ prāk prasañjānādvayāptigrahaṇavelāyāmevedaṃ vyāptibhaṅgodbhāvanamiti / sarvatrāpyevaṃ vaktuṃ śakyatvenoktadoṣānistārāditi / maivam / svābhyupagamamātreṇāpādanasthale vyāptibhaṅgābhidhāne satyevametat / nacaivaṃ prakṛte / śrutibalenaiveśvare sukhitvasya duḥkhitva(sya)vyabhicāropapādanāt / tadidamuktam śrutyaiva bhaṇyata iti // pratyekaṃ sambandhādekavacanam / *8,135* kāsau śrutirityato 'rthatastāmudāharati ya iti // yo 'śanāyāpipāse ca śokādīṃścātivartate / ānandaṃ brahmaṇo vidvān vipāpmetyādikā ca sā
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.