ज्ञातं सदित्यर्थः । विरोधि ज्ञानमेव हि । अस्य त्यागः । अन्धाय भवतीति शेषः । केवलमिति न कदापि न सुखायेत्यर्थः । कुत एतदित्यत आह अन्धमिति ॥ अन्धं तमो विशन्तीति प्राह श्रुतिरतिस्फुटम् अनेनान्धन्तमः प्रविशन्ति ये ऽविद्यामुपासत इति श्रुतिमुपादत्ते । उक्तार्थस्य प्रामाणिकत्वं वक्ष्यते । अतस्तद्विरुद्धप्रतीतिरविद्या भवत्येव । अतिस्फुटमित्यनेन परेषां व्याख्यानं पराचष्टे । तथाच वक्ष्यामः । *१०,१२९* ननु च वस्तुतः प्रामाणिकः सत्सिद्धान्तः । प्रकृतस्य कथं प्रामाणिकत्वमित्यत आह इत्येवेत्यादिना सादरमित्यन्तेन । इत्येव श्रुतयो ऽशेषाः पञ्चरात्रमथाखिलम्
jñātaṃ sadityarthaḥ / virodhi jñānameva hi / asya tyāgaḥ / andhāya bhavatīti śeṣaḥ / kevalamiti na kadāpi na sukhāyetyarthaḥ / kuta etadityata āha andhamiti // andhaṃ tamo viśantīti prāha śrutiratisphuṭam anenāndhantamaḥ praviśanti ye 'vidyāmupāsata iti śrutimupādatte / uktārthasya prāmāṇikatvaṃ vakṣyate / atastadviruddhapratītiravidyā bhavatyeva / atisphuṭamityanena pareṣāṃ vyākhyānaṃ parācaṣṭe / tathāca vakṣyāmaḥ / *10,129* nanu ca vastutaḥ prāmāṇikaḥ satsiddhāntaḥ / prakṛtasya kathaṃ prāmāṇikatvamityata āha ityevetyādinā sādaramityantena / ityeva śrutayo 'śeṣāḥ pañcarātramathākhilam
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.