प्रयत्नानन्तरीयकत्वाद् अनित्यः शब्द इति । यस्य प्रयत्नानन्तरम् आत्मलाभः तत् खल्व् अभूत्वा भवति, यथा घटादिकार्यम् ; अनित्यम् इति च भूत्वा न भवतीत्य् एतद् विज्ञायते । एवम् अवस्थिते प्रयत्नकार्यानेकत्वाद् इति प्रतिषेध उच्यते । प्रयत्नानन्तरम् आत्मलाभश् च दृष्टो घटादीनाम्, व्यवधानापोहाच् चाभिव्यक्तिर् व्यवहितानाम् । तत् किं प्रयत्नानन्तरम् आत्मलाभः शब्दस्याहो ऽभिव्यक्तिर् इति विशेषो नास्ति । कार्याविशेषेण प्रत्यवस्थानं कार्यसमः ॥
prayatnānantarīyakatvād anityaḥ śabda iti / yasya prayatnānantaram ātmalābhaḥ tat khalv abhūtvā bhavati, yathā ghaṭādikāryam ; anityam iti ca bhūtvā na bhavatīty etad vijñāyate / evam avasthite prayatnakāryānekatvād iti pratiṣedha ucyate / prayatnānantaram ātmalābhaś ca dṛṣṭo ghaṭādīnām, vyavadhānāpohāc cābhivyaktir vyavahitānām / tat kiṃ prayatnānantaram ātmalābhaḥ śabdasyāho 'bhivyaktir iti viśeṣo nāsti / kāryāviśeṣeṇa pratyavasthānaṃ kāryasamaḥ //
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.