आराधनाद्दिवो राज्यं बाधया रौरवं व्रजेत्१९६। स चास्माकं हृदिस्थोऽपि तस्याहं हृदये स्थितः। आवयोरंतरं नास्ति परत्रेह च मत्समः१९७। मदग्रे मत्पुरे रम्ये सर्वैश्च बांधवैः सह। सभुंजीताक्षयं भोगमंते मयि च लीयते१९८। अतएव हि मूकोसौ वार्त्तां त्रैलोक्यसंभवाम्। जानाति नरशार्दूल एष ते विस्मयः कुतः१९९। द्विज उवाच-। मोहादज्ञानतो वापि न कृत्वा पितुरर्चनं। ज्ञात्वा वा किं च कर्तव्यं सदसज्जगदीश्वर२०० 1.50.200। श्रीभगवानुवाच-। दिनैकं मासपक्षौ वा पक्षार्धं वाथ वत्सरं। पित्रोर्भक्तिः कृता येन स च गच्छेन्ममालयं
ārādhanāddivo rājyaṃ bādhayā rauravaṃ vrajet196| sa cāsmākaṃ hṛdistho'pi tasyāhaṃ hṛdaye sthitaḥ| āvayoraṃtaraṃ nāsti paratreha ca matsamaḥ197| madagre matpure ramye sarvaiśca bāṃdhavaiḥ saha| sabhuṃjītākṣayaṃ bhogamaṃte mayi ca līyate198| ataeva hi mūkosau vārttāṃ trailokyasaṃbhavām| jānāti naraśārdūla eṣa te vismayaḥ kutaḥ199| dvija uvāca-| mohādajñānato vāpi na kṛtvā piturarcanaṃ| jñātvā vā kiṃ ca kartavyaṃ sadasajjagadīśvara200 1.50.200| śrībhagavānuvāca-| dinaikaṃ māsapakṣau vā pakṣārdhaṃ vātha vatsaraṃ| pitrorbhaktiḥ kṛtā yena sa ca gacchenmamālayaṃ
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.