स्कंदउवाच- अपरस्यापि पृच्छामि फलस्य पूततां तरोः। सर्वलोकहितार्थाय वद नो जगदीश्वर१। ईश्वर उवाच- धात्रीफलं परं पूतं सर्वलोकेषु विश्रुतम्। यस्य रोपान्नरो नारी मुच्यते जन्मबंधनात्२। पावनं वासुदेवस्य फलं प्रीतिकरं शुभम्। अस्य भक्षणमात्रेण मुच्यते सर्वकल्मषात्३। भक्षणे च भवेदायुः पाने वै धर्मसंचयः। अलक्ष्मीनाशनं स्नाने सर्वैश्वर्यमवाप्नुयात्४। यस्मिन्गृहे महासेन धात्री तिष्ठति सर्वदा। तस्मिन्गृहे न गच्छंति प्रेता दैतेय राक्षसाः
skaṃdauvāca- aparasyāpi pṛcchāmi phalasya pūtatāṃ taroḥ| sarvalokahitārthāya vada no jagadīśvara1| īśvara uvāca- dhātrīphalaṃ paraṃ pūtaṃ sarvalokeṣu viśrutam| yasya ropānnaro nārī mucyate janmabaṃdhanāt2| pāvanaṃ vāsudevasya phalaṃ prītikaraṃ śubham| asya bhakṣaṇamātreṇa mucyate sarvakalmaṣāt3| bhakṣaṇe ca bhavedāyuḥ pāne vai dharmasaṃcayaḥ| alakṣmīnāśanaṃ snāne sarvaiśvaryamavāpnuyāt4| yasmingṛhe mahāsena dhātrī tiṣṭhati sarvadā| tasmingṛhe na gacchaṃti pretā daiteya rākṣasāḥ
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.