नारदउवाच- ततो हृष्टमनाः सोऽथ दूतं पप्रच्छ तं पथि । संदेहं हृदि कृत्वा तु विस्मयं परमं गतः । विचारयन्हृदि स्वर्गः कस्य हेतोः फलं मम
nāradauvāca- tato hṛṣṭamanāḥ so'tha dūtaṃ papraccha taṃ pathi | saṃdehaṃ hṛdi kṛtvā tu vismayaṃ paramaṃ gataḥ | vicārayanhṛdi svargaḥ kasya hetoḥ phalaṃ mama
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.