सर्प आह-कथय कस्मात् ते परिभवः । स आह-दायादेभ्यः । सो ऽप्य् आह-क्व ते आश्रयो वाप्यां कूपे तडागे ह्रदे वा । तत् कथय स्वाश्रयम् । तेनोक्तम्-पाषाण-चय-निबद्धे कूपे । सर्प आह-अहो अपदा वयम् । तत्रास्ति तत्र मे प्रवेशः । प्रविष्टस्य च स्थानं नास्ति । यत्र स्थितस् तव दायादान् व्यापादयामि । तद् गम्यताम् । उक्तं च- यच् छक्यं ग्रसितुं यस्य ग्रस्तं परिणमेच् च यत् । हितं च परिणामे यत् तद् आद्यं भूतिम् इच्छता
sarpa āha-kathaya kasmāt te paribhavaḥ | sa āha-dāyādebhyaḥ | so 'py āha-kva te āśrayo vāpyāṃ kūpe taḍāge hrade vā | tat kathaya svāśrayam | tenoktam-pāṣāṇa-caya-nibaddhe kūpe | sarpa āha-aho apadā vayam | tatrāsti tatra me praveśaḥ | praviṣṭasya ca sthānaṃ nāsti | yatra sthitas tava dāyādān vyāpādayāmi | tad gamyatām | uktaṃ ca- yac chakyaṃ grasituṃ yasya grastaṃ pariṇamec ca yat | hitaṃ ca pariṇāme yat tad ādyaṃ bhūtim icchatā
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.