लक्षणैकचक्षुषको ह्यपवादविषयं पर्यालोच्य तद्विषयत्वाभावनिष्चय उत्सर्गेण तत्तल्लक्ष्यं संस्करोति। अन्यथा विकल्पापत्तिरित्यर्थः। अभिनिविशन्त इत्यस्य बुद्ध्यारूढा भवन्तीत्यर्थः। ऽअपवादो यद्यन्यत्र चरितार्थःऽ इति न्यायस्य तु नात्र प्रप्तिः, अन्तादेशप्राप्तिविषये चारितार्थ्याभावात्॥ लक्ष्यैकचक्षुष्कस्तु तच्छास्त्र पर्यालोचनं विनाप्यपवादविषयं परित्यज्योत्सर्गेण लक्ष्यं संस्करोति, तस्यापि शास्त्रप्रक्रियास्मरणपूर्वकप्रयोग एव धर्मोत्पत्तेः, तदाह :- प्रकल्प्य चापवादविषयं तत उत्सर्गो ऽभिनिविशन्ते
lakṣaṇaikacakṣuṣako hyapavādaviṣayaṃ paryālocya tadviṣayatvābhāvaniṣcaya utsargeṇa tattallakṣyaṃ saṃskaroti/ anyathā vikalpāpattirityarthaḥ/ abhiniviśanta ityasya buddhyārūḍhā bhavantītyarthaḥ/ 'apavādo yadyanyatra caritārthaḥ' iti nyāyasya tu nātra praptiḥ, antādeśaprāptiviṣaye cāritārthyābhāvāt// lakṣyaikacakṣuṣkastu tacchāstra paryālocanaṃ vināpyapavādaviṣayaṃ parityajyotsargeṇa lakṣyaṃ saṃskaroti, tasyāpi śāstraprakriyāsmaraṇapūrvakaprayoga eva dharmotpatteḥ, tadāha :- prakalpya cāpavādaviṣayaṃ tata utsargo 'bhiniviśante
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.