अथोत्तरेण तपसा ब्रह्मचर्येण श्रद्धया विद्ययात्मानम् अन्विष्यादित्यम् अभिजयन्ते । एतद् वै प्राणानाम् आयतनम् एतद् अमृतम् अयम् एतत् परायणम् । एतस्मान् न पुनरावर्तन्त इति । एष निरोधः । तद् एष श्लोकः
athottareṇa tapasā brahmacaryeṇa śraddhayā vidyayātmānam anviṣyādityam abhijayante | etad vai prāṇānām āyatanam etad amṛtam ayam etat parāyaṇam | etasmān na punarāvartanta iti | eṣa nirodhaḥ | tad eṣa ślokaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
But those who have sought the Self by penance, abstinence, faith, and knowledge, gain by the Northern path Âditya, the sun. This is the home of the spirits, the immortal, free from danger, the highest. From thence they do not return, for it is the end. Thus says the Sloka:
Translated by F. Max Müller