अथ हैनं सुकेशा भारद्वाजः पप्रच्छ । भगवन् हिरण्यनाभः कौसल्यो राजपुत्रो मामुपेत्यैतं प्रश्नमपृच्छत । षोडशकलं भारद्वाज पुरुषं वेत्थ । तम् अहं कुमारम् अब्रुवं नाहम् इमं वेद । यद्य् अहम् इमम् अवेदिषं कथं ते नावक्ष्यम् इति । समूलो वा एष परिशुष्यति यो ऽनृतम् अभिवदति । तस्मान् नार्हाम्य् अनृतं वक्तुं । स तूष्णीं रथम् आरुह्य प्रवव्राज । तं त्वा पृच्छामि कासौ पुरुष इति
atha hainaṃ sukeśā bhāradvājaḥ papraccha | bhagavan hiraṇyanābhaḥ kausalyo rājaputro māmupetyaitaṃ praśnamapṛcchata | ṣoḍaśakalaṃ bhāradvāja puruṣaṃ vettha | tam ahaṃ kumāram abruvaṃ nāham imaṃ veda | yady aham imam avediṣaṃ kathaṃ te nāvakṣyam iti | samūlo vā eṣa pariśuṣyati yo 'nṛtam abhivadati | tasmān nārhāmy anṛtaṃ vaktuṃ | sa tūṣṇīṃ ratham āruhya pravavrāja | taṃ tvā pṛcchāmi kāsau puruṣa iti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Then Sukesas Bhâradvâga asked him, saying: "Sir, Hiranyanâbha, the prince of Kosalâ, came to me and asked this question: Do you know the person of sixteen parts, O Bhâradvâga? I said to the prince: I do not know him; if I knew him, how should I not tell you? Surely, he who speaks what is untrue withers away to the very root; therefore I will not say what is untrue. Then he mounted his chariot and went away silently. Now I ask you, where is that person?"
Translated by F. Max Müller