अत्र मुख्ये गौणस्य । तत्रैव हास्यस्य, यथा-- पुत्रस् ते नवनीत-पिण्डम् अतनुं मुष्णन् ममान्तर्-गृहाद् विन्यस्यापससार तस्य कणिकां निद्राण-डिम्भानने । इत्य् उक्ता कुल-वृद्धया सुत-मुखे दृष्टिं विभुग्न-भ्रुणि स्मेरां निक्षिपती सदा भवतु वः क्षेमाय गोष्ठेश्वरी
atra mukhye gauṇasya | tatraiva hāsyasya, yathā-- putras te navanīta-piṇḍam atanuṃ muṣṇan mamāntar-gṛhād vinyasyāpasasāra tasya kaṇikāṃ nidrāṇa-ḍimbhānane | ity uktā kula-vṛddhayā suta-mukhe dṛṣṭiṃ vibhugna-bhruṇi smerāṃ nikṣipatī sadā bhavatu vaḥ kṣemāya goṣṭheśvarī
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.