दैत्यारि-पण्डितस्य ॥ सर्वाधिकः सकल-केलि-कला-विदग्धः स्निग्धः स एष मुर-शत्रुर् अनर्घ-रूपः । त्वां याचते यदि भज व्रज-नागरि त्वं साध्यं किम् अन्यद् अधिकं भुवने भवत्याः ॥१९३॥ राङ्गस्य ॥ अथ राधाभिसारः । मन्दं निधेहि चरणौ परिधेहि नीलं वासः पिधेहि वलयावलिम् अञ्चलेन । मा जल्प साहसिनि शारद-चन्द्र-कान्ति- दन्तांशवस् तव तमांसि समापयन्ति
daityāri-paṇḍitasya || sarvādhikaḥ sakala-keli-kalā-vidagdhaḥ snigdhaḥ sa eṣa mura-śatrur anargha-rūpaḥ | tvāṃ yācate yadi bhaja vraja-nāgari tvaṃ sādhyaṃ kim anyad adhikaṃ bhuvane bhavatyāḥ ||193|| rāṅgasya || atha rādhābhisāraḥ | mandaṃ nidhehi caraṇau paridhehi nīlaṃ vāsaḥ pidhehi valayāvalim añcalena | mā jalpa sāhasini śārada-candra-kānti- dantāṃśavas tava tamāṃsi samāpayanti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.