समाहर्तुः ॥ अथ तस्याः साकूत-वाक्यम् । श्वश्रूर् इङ्गित-दैवतं नयनयोर् ईहालिहो यातरः स्वामी निःश्वसितेऽप्य् असूयति मनोजिघ्रः सपत्नी-जनः । तद्-दूराद् अयम् अञ्जलिः किम् अधुना दृग्भङ्गि-भावेन ते वैदग्धी-विविध-प्रबन्ध-रसिक व्यर्थोऽयम् अत्र श्रमः
samāhartuḥ || atha tasyāḥ sākūta-vākyam | śvaśrūr iṅgita-daivataṃ nayanayor īhāliho yātaraḥ svāmī niḥśvasite'py asūyati manojighraḥ sapatnī-janaḥ | tad-dūrād ayam añjaliḥ kim adhunā dṛgbhaṅgi-bhāvena te vaidagdhī-vividha-prabandha-rasika vyartho'yam atra śramaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.