वासवस्य ॥ वसन्तः सन्नद्धो विपिनम् अजनं त्वं च तरुणी स्फुरत्-कामावेशे वयसि वयम् अप्य् आहित-पदाः । व्रज त्वं वा राधे क्षणम् अथ विलम्बस्व यदि वा स्फुटं जातस् तावच् चतुर-वचनानाम् अवसरः ॥२४९॥ कस्यचित् ॥ तत्र राधा-वाक्यम् स्वामी मुग्धतरो वनं घनम् इदं बालाहम् एकाकिनी क्षौणीम् आवृणुते तमाल-मलिन-च्छाया-तमः-सन्ततिः । तन् मे सुन्दर कृष्ण मुञ्च सहसा वर्त्मेति राधा-गिरः श्रुत्वा तां परिरभ्य मन्मथ-कलासक्तो हरिः पातु वः
vāsavasya || vasantaḥ sannaddho vipinam ajanaṃ tvaṃ ca taruṇī sphurat-kāmāveśe vayasi vayam apy āhita-padāḥ | vraja tvaṃ vā rādhe kṣaṇam atha vilambasva yadi vā sphuṭaṃ jātas tāvac catura-vacanānām avasaraḥ ||249|| kasyacit || tatra rādhā-vākyam svāmī mugdhataro vanaṃ ghanam idaṃ bālāham ekākinī kṣauṇīm āvṛṇute tamāla-malina-cchāyā-tamaḥ-santatiḥ | tan me sundara kṛṣṇa muñca sahasā vartmeti rādhā-giraḥ śrutvā tāṃ parirabhya manmatha-kalāsakto hariḥ pātu vaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.