शरणस्य ॥ (स्क्म् ५।१।१; स्र्क् ११५७, उपाध्याय दामरस्य; उन् १०।५०) शाठान् यस्याः काञ्ची-मणि-रणितम् आकर्ण्य सहसा यद् आश्लिष्यन्न् एव प्रशिथिल-भुज-ग्रन्थिर् अभवः । तद् एतत् क्वाचक्षे घृतमधुमय त्वद्-बहु-वचो- विषेणाघूर्णन्ती किम् अपि न सखी मे गणयति
śaraṇasya || (SKM 5.1.1; Srk 1157, Upādhyāya Dāmarasya; UN 10.50) śāṭhān yasyāḥ kāñcī-maṇi-raṇitam ākarṇya sahasā yad āśliṣyann eva praśithila-bhuja-granthir abhavaḥ | tad etat kvācakṣe ghṛtamadhumaya tvad-bahu-vaco- viṣeṇāghūrṇantī kim api na sakhī me gaṇayati
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.