कुमारस्य ॥ यास्यामीति समुद्यतस्य वचनं विस्रब्धम् आकर्णितं गच्छन् दूरम् अपेक्षितो मुहुर् असौ व्यावृत्य पश्यन्न् अपि । तच् छून्ये पुनर् आगतास्मि भवने प्राणास् त एव स्थिताः सख्यः पश्यत जीवित-प्रणयिनी दम्भाद् अहं रोदिमि ॥३१९॥ रुद्रटस्य । गतो यामो गतौ यामौ गता यामा गतं दिनम् । हा हन्त किं करिष्यामि न पश्यामि हरेर् मुखम्
kumārasya || yāsyāmīti samudyatasya vacanaṃ visrabdham ākarṇitaṃ gacchan dūram apekṣito muhur asau vyāvṛtya paśyann api | tac chūnye punar āgatāsmi bhavane prāṇās ta eva sthitāḥ sakhyaḥ paśyata jīvita-praṇayinī dambhād ahaṃ rodimi ||319|| rudraṭasya | gato yāmo gatau yāmau gatā yāmā gataṃ dinam | hā hanta kiṃ kariṣyāmi na paśyāmi harer mukham
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.