अथ मारः पापीमान् महेश्वररूपम् अंतर्धाय ब्रह्मवेषेण पुनर् भगवतः पुरतः स्थित्वैवम् आह ॥ कर्मक्लेशभवांकुरप्रमथनं यत् ते कृतं प्रज्ञया दुःखान्य् उत्सहसीह किं पुनर् इतस् सत्त्वार्थम् एवं मुने । नास्त्य् अस्मिं जगति प्रभो क्वचिद् अपि त्वत्पात्रभूतो जनः कस्मात् त्वं विगतामयो न त्वरितं निर्वासि कालो ह्य् अयम्
atha māraḥ pāpīmān maheśvararūpam aṃtardhāya brahmaveṣeṇa punar bhagavataḥ purataḥ sthitvaivam āha // karmakleśabhavāṃkurapramathanaṃ yat te kṛtaṃ prajñayā duḥkhāny utsahasīha kiṃ punar itas sattvārtham evaṃ mune / nāsty asmiṃ jagati prabho kvacid api tvatpātrabhūto janaḥ kasmāt tvaṃ vigatāmayo na tvaritaṃ nirvāsi kālo hy ayam
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.