अथ मारः पापीमान् इमां गाथां भाषित्वा तत्रैवान्तर्हितः । स्वभवनं च गत्वा स्वपार्षद्यानां माराणाम् आरोचयति स्म ॥ मत्तो भो शृणुताद्य यादृग् अतुला बुद्धिर् मया चिन्तिता स्वैरं शाक्यसुतं समालपत ये-द्-ऋद्धिप्रभावान्विताः । तां मायां न विदर्शयेत् स्वविषयीं मारोरुदर्पापहां नित्यं स्निग्धवचाः स शिष्यनिरतो मातेव पुत्रेष्व् इव
atha māraḥ pāpīmān imāṃ gāthāṃ bhāṣitvā tatraivāntarhitaḥ / svabhavanaṃ ca gatvā svapārṣadyānāṃ mārāṇām ārocayati sma // matto bho śṛṇutādya yādṛg atulā buddhir mayā cintitā svairaṃ śākyasutaṃ samālapata ye-d-ṛddhiprabhāvānvitāḥ / tāṃ māyāṃ na vidarśayet svaviṣayīṃ mārorudarpāpahāṃ nityaṃ snigdhavacāḥ sa śiṣyanirato māteva putreṣv iva
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.