यथा नवमे - कृष्णः (वृन्दाम् अवलोक्य) सत्यभामा, मयि कथम् (इत्य् अर्धोक्तेः । नववृन्दा दृशं कूणयति ।) चन्द्रावली (सखेदं नीचैः) विण्णादं पेम्म-गोरवम् । [विज्ञातं प्रेम-गौरवम् ।] कृष्णः (विभाव्य, स्वगतम्) हन्त, कथम् असौ देवी । भवतु संवरीतुं प्रयतिष्ये । (प्रकाशम्) सती कथम् असौ भामा देवी नाद्य प्रसीदति । निदानम् अविदं सद्यः खिद्यते हृदयं मम ॥ (९।५९) अत्र स्वयम् उक्तस्य सत्यभामेत्य् अस्य शब्दस्य सती कथम् अभामा इत्य् अर्थान्तरेण संवरणात् संवृत्तिः । अथ भ्रान्तिः - भ्रान्तिर् विपर्यय-ज्ञानं प्रसङ्गस्यापि निश्चयात्
yathā navame - kṛṣṇaḥ (vṛndām avalokya) satyabhāmā, mayi katham (ity ardhokteḥ | navavṛndā dṛśaṃ kūṇayati |) candrāvalī (sakhedaṃ nīcaiḥ) viṇṇādaṃ pemma-goravam | [vijñātaṃ prema-gauravam |] kṛṣṇaḥ (vibhāvya, svagatam) hanta, katham asau devī | bhavatu saṃvarītuṃ prayatiṣye | (prakāśam) satī katham asau bhāmā devī nādya prasīdati | nidānam avidaṃ sadyaḥ khidyate hṛdayaṃ mama || (9.59) atra svayam uktasya satyabhāmety asya śabdasya satī katham abhāmā ity arthāntareṇa saṃvaraṇāt saṃvṛttiḥ | atha bhrāntiḥ - bhrāntir viparyaya-jñānaṃ prasaṅgasyāpi niścayāt
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.