अथ विषादः । स इष्टानवाप्तितो, यथा विदग्ध-माधवे (२।५६)- पीतं नवाग् अमृतम् अद्य हरेर् अशङ्कं न्यस्तं मयाद्य वदने न दृग्-अञ्चलं च । रम्ये चिराद् अवसरे सखि लब्ध-मात्रे हा दुर्विधिर् विरुरुधे जरती च्छलेन
atha viṣādaḥ | sa iṣṭānavāptito, yathā vidagdha-mādhave (2.56)- pītaṃ navāg amṛtam adya harer aśaṅkaṃ nyastaṃ mayādya vadane na dṛg-añcalaṃ ca | ramye cirād avasare sakhi labdha-mātre hā durvidhir virurudhe jaratī cchalena
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.