अथ द्वादशाभरणाश्रिता- दिव्यश् चूडा-मणीन्द्रः पुरट-विरचिताः कुण्डल-द्वन्द्व-काञ्चि- निष्काश् चक्री-शलाका-युग-वलय-घटाः कण्ठ-भूषोर्मिकाश् च । हारास् तारानुकार भुज-कटक-तुलाकोटयो रत्न-क् प्तास् तुङ्गा पादाङ्गुरीय-च्छविर् इति रविभिर् भूषणैर् भाति राधा ॥ रुन्म् ४।१० ॥। अथ वृन्दावनेश्वर्याः कीर्त्यन्ते प्रवरा गुणाः । मधुरेयं नव-वयाश् चलापाङ्गोज्ज्वल-स्मिता
atha dvādaśābharaṇāśritā- divyaś cūḍā-maṇīndraḥ puraṭa-viracitāḥ kuṇḍala-dvandva-kāñci- niṣkāś cakrī-śalākā-yuga-valaya-ghaṭāḥ kaṇṭha-bhūṣormikāś ca | hārās tārānukāra bhuja-kaṭaka-tulākoṭayo ratna-k ptās tuṅgā pādāṅgurīya-cchavir iti ravibhir bhūṣaṇair bhāti rādhā // RUnm 4.10 //| atha vṛndāvaneśvaryāḥ kīrtyante pravarā guṇāḥ | madhureyaṃ nava-vayāś calāpāṅgojjvala-smitā
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.