अथ कृष्ण-प्रियावली-मुख्या, यथा ललित-माधवे (१०।१०)- सन्तु भ्राम्यद्-अपाड्ग-भङ्गि-खुरली-खेलाभुवः सुभ्रुवः स्वस्ति स्यान् मदिरेक्षणे क्षणम् अपि त्वाम् अन्तरा मे कुतः । ताराणां निकुरुम्बकेन वृतया श्लिष्टेऽपि सोमाभया नाकाशे वृषभानुजां श्रियम् ऋते निष्पद्यते स्वश्-छटा
atha kṛṣṇa-priyāvalī-mukhyā, yathā lalita-mādhave (10.10)- santu bhrāmyad-apāḍga-bhaṅgi-khuralī-khelābhuvaḥ subhruvaḥ svasti syān madirekṣaṇe kṣaṇam api tvām antarā me kutaḥ | tārāṇāṃ nikurumbakena vṛtayā śliṣṭe'pi somābhayā nākāśe vṛṣabhānujāṃ śriyam ṛte niṣpadyate svaś-chaṭā
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.