यथा- वन्दे सुन्दरि सन्दिश प्रिय-सखीं मानं विमुञ्चत्व् असौ सोत्कण्ठापि मनस्विनीव वसति त्वच्-छङ्कया वेश्मनि । दूरे त्वन्-मुखम् ईक्षते हरिर् इयं मौनं शुकः शिक्षते लास्यं नेच्छति चन्द्रकी सवयसः क्वासीमित् न स्वं विदुः
yathā- vande sundari sandiśa priya-sakhīṃ mānaṃ vimuñcatv asau sotkaṇṭhāpi manasvinīva vasati tvac-chaṅkayā veśmani | dūre tvan-mukham īkṣate harir iyaṃ maunaṃ śukaḥ śikṣate lāsyaṃ necchati candrakī savayasaḥ kvāsīmit na svaṃ viduḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.