--इदम् अधिक-प्रखरा-दूत्यम् कृष्णस्य पश्चात् सख्यं, यथा- मत्-कण्ठाद् इह मौक्तिकानि विचिनु त्वं वीरुदारोधतः स्रस्तान्य् एष किलास्ति माल्य-रचनाव्यासक्त-चित्तो हरिः । दिष्ट्या क्षेमम् उपस्थितं सुमुखि नः सानौ यद् अस्य च्युतो हस्ताद् वेणुर् इति प्रयामि कपटान् निह्नोतुम् एनं गिरौ
--idam adhika-prakharā-dūtyam kṛṣṇasya paścāt sakhyaṃ, yathā- mat-kaṇṭhād iha mauktikāni vicinu tvaṃ vīrudārodhataḥ srastāny eṣa kilāsti mālya-racanāvyāsakta-citto hariḥ | diṣṭyā kṣemam upasthitaṃ sumukhi naḥ sānau yad asya cyuto hastād veṇur iti prayāmi kapaṭān nihnotum enaṃ girau
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.