Ṛgveda Saṃhitā 10.36

उषासानक्ता बृहती सुपेशसा द्यावाक्षामा वरुणो मित्रो अर्यमा । इन्द्रं हुवे मरुतः पर्वतां अप आदित्यान् द्यावापृथिवी अपः स्वः ॥

uṣāsānaktā bṛhatī supeśasā dyāvākṣāmā varuṇo mitro aryamā | indraṃ huve marutaḥ parvatāṃ apa ādityān dyāvāpṛthivī apaḥ svaḥ ||

द्यौश् च नः पृथिवी च प्रचेतस ऋतावरी रक्षताम् अंहसो रिषः । मा दुर्विदत्रा निरृतिर् न ईशत तद् देवानाम् अवो अद्या वृणीमहे ॥

dyauś ca naḥ pṛthivī ca pracetasa ṛtāvarī rakṣatām aṃhaso riṣaḥ | mā durvidatrā nirṛtir na īśata tad devānām avo adyā vṛṇīmahe ||

विश्वस्मान् नो अदितिः पात्व् अंहसो माता मित्रस्य वरुणस्य रेवतः । स्वर्वज् ज्योतिर् अवृकं नशीमहि तद् देवानाम् अवो अद्या वृणीमहे ॥

viśvasmān no aditiḥ pātv aṃhaso mātā mitrasya varuṇasya revataḥ | svarvaj jyotir avṛkaṃ naśīmahi tad devānām avo adyā vṛṇīmahe ||

ग्रावा वदन्न् अप रक्षांसि सेधतु दुष्ष्वप्न्यं निरृतिं विश्वम् अत्रिणम् । आदित्यं शर्म मरुताम् अशीमहि तद् देवानाम् अवो अद्या वृणीमहे ॥

grāvā vadann apa rakṣāṃsi sedhatu duṣṣvapnyaṃ nirṛtiṃ viśvam atriṇam | ādityaṃ śarma marutām aśīmahi tad devānām avo adyā vṛṇīmahe ||

एन्द्रो बर्हिः सीदतु पिन्वताम् इळा बृहस्पतिः सामभिर् ऋक्वो अर्चतु । सुप्रकेतं जीवसे मन्म धीमहि तद् देवानाम् अवो अद्या वृणीमहे ॥

endro barhiḥ sīdatu pinvatām iḷā bṛhaspatiḥ sāmabhir ṛkvo arcatu | supraketaṃ jīvase manma dhīmahi tad devānām avo adyā vṛṇīmahe ||

दिविस्पृशं यज्ञम् अस्माकम् अश्विना जीराध्वरं कृणुतं सुम्नम् इष्टये । प्राचीनरश्मिम् आहुतं घृतेन तद् देवानाम् अवो अद्या वृणीमहे ॥

divispṛśaṃ yajñam asmākam aśvinā jīrādhvaraṃ kṛṇutaṃ sumnam iṣṭaye | prācīnaraśmim āhutaṃ ghṛtena tad devānām avo adyā vṛṇīmahe ||

उप ह्वये सुहवम् मारुतं गणम् पावकम् ऋष्वं सख्याय शम्भुवम् । रायस् पोषं सौश्रवसाय धीमहि तद् देवानाम् अवो अद्या वृणीमहे ॥

upa hvaye suhavam mārutaṃ gaṇam pāvakam ṛṣvaṃ sakhyāya śambhuvam | rāyas poṣaṃ sauśravasāya dhīmahi tad devānām avo adyā vṛṇīmahe ||

अपाम् पेरुं जीवधन्यम् भरामहे देवाव्यं सुहवम् अध्वरश्रियम् । सुरश्मिं सोमम् इन्द्रियं यमीमहि तद् देवानाम् अवो अद्या वृणीमहे ॥

apām peruṃ jīvadhanyam bharāmahe devāvyaṃ suhavam adhvaraśriyam | suraśmiṃ somam indriyaṃ yamīmahi tad devānām avo adyā vṛṇīmahe ||

सनेम तत् सुसनिता सनित्वभिर् वयं जीवा जीवपुत्रा अनागसः । ब्रह्मद्विषो विष्वग् एनो भरेरत तद् देवानाम् अवो अद्या वृणीमहे ॥

sanema tat susanitā sanitvabhir vayaṃ jīvā jīvaputrā anāgasaḥ | brahmadviṣo viṣvag eno bharerata tad devānām avo adyā vṛṇīmahe ||

ये स्था मनोर् यज्ञियास् ते शृणोतन यद् वो देवा ईमहे तद् ददातन । जैत्रं क्रतुं रयिमद् वीरवद् यशस् तद् देवानाम् अवो अद्या वृणीमहे ॥

ye sthā manor yajñiyās te śṛṇotana yad vo devā īmahe tad dadātana | jaitraṃ kratuṃ rayimad vīravad yaśas tad devānām avo adyā vṛṇīmahe ||

महद् अद्य महताम् आ वृणीमहे ऽवो देवानाम् बृहताम् अनर्वणाम् । यथा वसु वीरजातं नशामहै तद् देवानाम् अवो अद्या वृणीमहे ॥

mahad adya mahatām ā vṛṇīmahe 'vo devānām bṛhatām anarvaṇām | yathā vasu vīrajātaṃ naśāmahai tad devānām avo adyā vṛṇīmahe ||

महो अग्नेः समिधानस्य शर्मण्य् अनागा मित्रे वरुणे स्वस्तये । श्रेष्ठे स्याम सवितुः सवीमनि तद् देवानाम् अवो अद्या वृणीमहे ॥

maho agneḥ samidhānasya śarmaṇy anāgā mitre varuṇe svastaye | śreṣṭhe syāma savituḥ savīmani tad devānām avo adyā vṛṇīmahe ||

ये सवितुः सत्यसवस्य विश्वे मित्रस्य व्रते वरुणस्य देवाः । ते सौभगं वीरवद् गोमद् अप्नो दधातन द्रविणं चित्रम् अस्मे ॥

ye savituḥ satyasavasya viśve mitrasya vrate varuṇasya devāḥ | te saubhagaṃ vīravad gomad apno dadhātana draviṇaṃ citram asme ||

सविता पश्चातात् सविता पुरस्तात् सवितोत्तरात्तात् सविताधरात्तात् । सविता नः सुवतु सर्वतातिं सविता नो रासतां दीर्घम् आयुः ॥

savitā paścātāt savitā purastāt savitottarāttāt savitādharāttāt | savitā naḥ suvatu sarvatātiṃ savitā no rāsatāṃ dīrgham āyuḥ ||