इहोपयात्य् असौ रामो यावन् मां नाभिभाषते । निष्ठां नयत तावत् तु ततो मां द्रष्टुम् अर्हति ॥ रम् ३,४। १८ ॥ जितवन्तं कृतार्थं च द्रष्टाहम् अचिराद् इमम् । कर्म ह्य् अनेन कर्तव्यं महद् अन्यैः सुदुष्करम् ॥ रम् ३,४। १९ ॥ इति वज्री तम् आमन्त्र्य मानयित्वा च तापसम् । रथेन हरियुक्तेन ययौ दिवम् अरिंदमः ॥ रम् ३,४। २० ॥ प्रयाते तु सहस्राक्षे राघवः सपरिच्छदः । अग्निहोत्रम् उपासीनं शरभङ्गम् उपागमत् ॥ रम् ३,४। २१ ॥ तस्य पादौ च संगृह्य रामः सीता च लक्ष्मणः । निषेदुस् तदनुज्ञाता लब्धवासा निमन्त्रिताः ॥ रम् ३,४। २२ ॥ ततः शक्रोपयानं तु पर्यपृच्छत् स राघवः । शरभङ्गश् च तत् सर्वं राघवाय न्यवेदयत् ॥ रम् ३,४। २३ ॥ माम् एष वरदो राम ब्रह्मलोकं निनीषति । जितम् उग्रेण तपसा दुष्प्रापम् अकृतात्मभिः ॥ रम् ३,४। २४ ॥ अहं ज्ञात्वा नरव्याघ्र वर्तमानम् अदूरतः । ब्रह्मलोकं न गच्छामि त्वाम् अदृष्ट्वा प्रियातिथिम् ॥ रम् ३,४। २५ ॥ समागम्य गमिष्यामि त्रिदिवं देवसेवितम् । अक्षया नरशार्दूल जिता लोका मया शुभाः । ब्राह्म्याश् च नाकपृष्ठ्याश् च प्रतिगृह्णीष्व मामकान् ॥ रम् ३,४। २६ ॥ एवम् उक्तो नरव्याघ्रः सर्वशास्त्रविशारदः । ऋषिणा शरभङ्गेन राघवो वाक्यम् अब्रवीत् ॥ रम् ३,४। २७ ॥ अहम् एवाहरिष्यामि सर्वांल् लोकान् महामुने । आवासं त्व् अहम् इच्छामि प्रदिष्टम् इह कानने ॥ रम् ३,४। २८ ॥ राघवेणैवम् उक्तस् तु शक्रतुल्यबलेन वै । शरभङ्गो महाप्राज्ञः पुनर् एवाब्रवीद् वचः ॥ रम् ३,४। २९ ॥ सुतीक्ष्णम् अभिगच्छ त्वं शुचौ देशे तपस्विनम् । रमणीये वनोद्देशे स ते वासं विधास्यति ॥ रम् ३,४। ३० ॥ एष पन्था नरव्याघ्र मुहूर्तं पश्य तात माम् । यावज् जहामि गात्राणि जीर्णां त्वचम् इवोरगः ॥ रम् ३,४। ३१ ॥ ततो ऽग्निं स समाधाय हुत्वा चाज्येन मन्त्रवित् । शरभङ्गो महातेजाः प्रविवेश हुताशनम् ॥ रम् ३,४। ३२ ॥ तस्य रोमाणि केशांश् च ददाहाग्निर् महात्मनः । जीर्णां त्वचं तथास्थीनि यच् च मांसं च शोणितम् ॥ रम् ३,४। ३३ ॥ स च पावकसंकाशः कुमारः समपद्यत । उत्थायाग्निचयात् तस्माच् छरभङ्गो व्यरोचत ॥ रम् ३,४। ३४ ॥ स लोकान् आहिताग्नीनाम् ऋषीणां च महात्मनाम् । देवानां च व्यतिक्रम्य ब्रह्मलोकं व्यरोहत ॥ रम् ३,४। ३५ ॥ स पुण्यकर्मा भुवने द्विजर्षभः पितामहं सानुचरं ददर्श ह । पितामहश् चापि समीक्ष्य तं द्विजं ननन्द सुस्वागतम् इत्य् उवाच ह ॥ रम् ३,४। ३६ ॥ शरभङ्गे दिवं प्राप्ते मुनिसंघाः समागताः । अभ्यगच्छन्त काकुत्स्थं रामं ज्वलिततेजसम्
ihopayāty asau rāmo yāvan māṃ nābhibhāṣate / niṣṭhāṃ nayata tāvat tu tato māṃ draṣṭum arhati // Ram 3,4. 18 // jitavantaṃ kṛtārthaṃ ca draṣṭāham acirād imam / karma hy anena kartavyaṃ mahad anyaiḥ suduṣkaram // Ram 3,4. 19 // iti vajrī tam āmantrya mānayitvā ca tāpasam / rathena hariyuktena yayau divam ariṃdamaḥ // Ram 3,4. 20 // prayāte tu sahasrākṣe rāghavaḥ saparicchadaḥ / agnihotram upāsīnaṃ śarabhaṅgam upāgamat // Ram 3,4. 21 // tasya pādau ca saṃgṛhya rāmaḥ sītā ca lakṣmaṇaḥ / niṣedus tadanujñātā labdhavāsā nimantritāḥ // Ram 3,4. 22 // tataḥ śakropayānaṃ tu paryapṛcchat sa rāghavaḥ / śarabhaṅgaś ca tat sarvaṃ rāghavāya nyavedayat // Ram 3,4. 23 // mām eṣa varado rāma brahmalokaṃ ninīṣati / jitam ugreṇa tapasā duṣprāpam akṛtātmabhiḥ // Ram 3,4. 24 // ahaṃ jñātvā naravyāghra vartamānam adūrataḥ / brahmalokaṃ na gacchāmi tvām adṛṣṭvā priyātithim // Ram 3,4. 25 // samāgamya gamiṣyāmi tridivaṃ devasevitam / akṣayā naraśārdūla jitā lokā mayā śubhāḥ / brāhmyāś ca nākapṛṣṭhyāś ca pratigṛhṇīṣva māmakān // Ram 3,4. 26 // evam ukto naravyāghraḥ sarvaśāstraviśāradaḥ / ṛṣiṇā śarabhaṅgena rāghavo vākyam abravīt // Ram 3,4. 27 // aham evāhariṣyāmi sarvāṃl lokān mahāmune / āvāsaṃ tv aham icchāmi pradiṣṭam iha kānane // Ram 3,4. 28 // rāghaveṇaivam uktas tu śakratulyabalena vai / śarabhaṅgo mahāprājñaḥ punar evābravīd vacaḥ // Ram 3,4. 29 // sutīkṣṇam abhigaccha tvaṃ śucau deśe tapasvinam / ramaṇīye vanoddeśe sa te vāsaṃ vidhāsyati // Ram 3,4. 30 // eṣa panthā naravyāghra muhūrtaṃ paśya tāta mām / yāvaj jahāmi gātrāṇi jīrṇāṃ tvacam ivoragaḥ // Ram 3,4. 31 // tato 'gniṃ sa samādhāya hutvā cājyena mantravit / śarabhaṅgo mahātejāḥ praviveśa hutāśanam // Ram 3,4. 32 // tasya romāṇi keśāṃś ca dadāhāgnir mahātmanaḥ / jīrṇāṃ tvacaṃ tathāsthīni yac ca māṃsaṃ ca śoṇitam // Ram 3,4. 33 // sa ca pāvakasaṃkāśaḥ kumāraḥ samapadyata / utthāyāgnicayāt tasmāc charabhaṅgo vyarocata // Ram 3,4. 34 // sa lokān āhitāgnīnām ṛṣīṇāṃ ca mahātmanām / devānāṃ ca vyatikramya brahmalokaṃ vyarohata // Ram 3,4. 35 // sa puṇyakarmā bhuvane dvijarṣabhaḥ pitāmahaṃ sānucaraṃ dadarśa ha / pitāmahaś cāpi samīkṣya taṃ dvijaṃ nananda susvāgatam ity uvāca ha // Ram 3,4. 36 // śarabhaṅge divaṃ prāpte munisaṃghāḥ samāgatāḥ / abhyagacchanta kākutsthaṃ rāmaṃ jvalitatejasam
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.