यद् इदं मम दुःखाय शेषे कल्याणि पांसुषु । भूमौ शेषे किमर्थं त्वं मयि कल्याणचेतसि । भूतोपहतचित्तेव मम चित्तप्रमाथिनी ॥ रम्स् २,१०।७ ॥* सन्ति मे कुशला वैद्या अभितुष्टाश् च सर्वशः । सुखितां त्वां करिष्यन्ति व्याधिम् आचक्ष्व भामिनि
yad idaṃ mama duḥkhāya śeṣe kalyāṇi pāṃsuṣu / bhūmau śeṣe kimarthaṃ tvaṃ mayi kalyāṇacetasi / bhūtopahatacitteva mama cittapramāthinī // RamS 2,10.7 //* santi me kuśalā vaidyā abhituṣṭāś ca sarvaśaḥ / sukhitāṃ tvāṃ kariṣyanti vyādhim ācakṣva bhāmini
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.