इत्य् अभिनन्दकृतौ रामचरिते महाकाव्ये सन्ध्यातमश्चन्द्रोदयवर्णनो नाम द्वितीयः सर्गः समाप्तः ॥ कवीनां किं दत्तैर् नृपपशुभिर् अन्यैर् अवसरे परं पृथ्वीपालः क्षणम् अपि स कर्णो वितरतु । अनात्तं तत्त्वज्ञैर् अपि सुविपुलार्थव्ययभिया प्रतिष्ठां येनोच्चैर् जगति गमितं रामचरितम् ॥ न्ब् ।म्स्च्। रेअद्स् हेरे (इन्स्तेअद् ओफ़् थिस् वेर्से?) पालान्वयाम्बुजवनैकविरोचनाय तस्मै नमो ऽस्तु युवराजनरेश्वराय । कोटिप्रदानघटितोज्ज्वलकीर्तिमूर्तिर् येनामरत्वपदवीं गमितो ऽभिनन्दः ॥ तृतीयः सर्गः अथ प्रबुद्धः प्रथमं विबुद्धम् आसीनम् आदाय तदङ्घ्रियुग्मम् । प्रकामनिद्राभिगमाभिरामो रामः सुमित्रासुतम् इत्य् उवाच
ity abhinandakṛtau rāmacarite mahākāvye sandhyātamaścandrodayavarṇano nāma dvitīyaḥ sargaḥ samāptaḥ // kavīnāṃ kiṃ dattair nṛpapaśubhir anyair avasare paraṃ pṛthvīpālaḥ kṣaṇam api sa karṇo vitaratu / anāttaṃ tattvajñair api suvipulārthavyayabhiyā pratiṣṭhāṃ yenoccair jagati gamitaṃ rāmacaritam // NB /msC/ reads here (instead of this verse?) pālānvayāmbujavanaikavirocanāya tasmai namo 'stu yuvarājanareśvarāya / koṭipradānaghaṭitojjvalakīrtimūrtir yenāmaratvapadavīṃ gamito 'bhinandaḥ // tṛtīyaḥ sargaḥ atha prabuddhaḥ prathamaṃ vibuddham āsīnam ādāya tadaṅghriyugmam / prakāmanidrābhigamābhirāmo rāmaḥ sumitrāsutam ity uvāca
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.