तस्माद् अस्य मुनीन्द्रस्य कृत्वा दर्शनम् आदरात् । पूजयित्वा प्रणत्वा च पश्चाद् गेहं व्रजेम हि । इति तस्य वचः श्रुत्वा सर्व्वे ऽपि ते वणिग्जनाः । दृष्टसत्यानुमोदन्तः तथेति प्रतिमेनिरे । इति संभाषणां कृत्वा सर्व्वसार्थसमन्वितः । ततः सार्थपतिः शीघ्रं विहारं समुपाययौ । तत्र दृष्ट्वा जिनेन्द्रं तं सर्व्वे ते संप्रहर्षिताः । पादौ नत्वा मुनेस् तस्य परिवृत्योपतस्थिरे
tasmād asya munīndrasya kṛtvā darśanam ādarāt / pūjayitvā praṇatvā ca paścād gehaṃ vrajema hi / iti tasya vacaḥ śrutvā sarvve 'pi te vaṇigjanāḥ / dṛṣṭasatyānumodantaḥ tatheti pratimenire / iti saṃbhāṣaṇāṃ kṛtvā sarvvasārthasamanvitaḥ / tataḥ sārthapatiḥ śīghraṃ vihāraṃ samupāyayau / tatra dṛṣṭvā jinendraṃ taṃ sarvve te saṃpraharṣitāḥ / pādau natvā munes tasya parivṛtyopatasthire
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.