तत् सर्वं नक्ष्यते व्यर्थं मया यात्नैर् उपार्जितं । अपुत्रस्य हि सर्वस्वं नूनं राजा ग्रहीष्य्ति ॥ र्म् १।४१ [४१] ॥ अपुत्रो ऽहं ह्य् अपुण्यात्मा गन्तव्यं मरणं ध्रुवं । प्रेतीभूतस्य मे को ऽन्यः पिण्डदानं प्रदास्यति ॥ र्म् १।४२ [४२] ॥ मया न प्रकृतं पुण्यं संपदर्थप्रसंगिना । तन् मे सर्वं निरर्थं स्यात् को मां पापात् समुद्धरेत्
tat sarvaṃ nakṣyate vyarthaṃ mayā yātnair upārjitaṃ / aputrasya hi sarvasvaṃ nūnaṃ rājā grahīṣyti // Rm 1.41 [41] // aputro 'haṃ hy apuṇyātmā gantavyaṃ maraṇaṃ dhruvaṃ / pretībhūtasya me ko 'nyaḥ piṇḍadānaṃ pradāsyati // Rm 1.42 [42] // mayā na prakṛtaṃ puṇyaṃ saṃpadarthaprasaṃginā / tan me sarvaṃ nirarthaṃ syāt ko māṃ pāpāt samuddharet
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.