अवश्यं जन्तुभिर् मृत्युर् गन्तव्यं एकधा ध्रुवं । ततो ऽत्र मर्तुम् इछामि न त्व् एवम् उषितुं गृहे ॥ र्म् १२।७८ (७८) ॥ एवंजीवो न शोभे ऽहं धिग् प्रवादाग्निदग्धितः । कथं मे शाम्यते दुःखं येनाहं परिखेदितः ॥ र्म् १२।७९ (७८) ॥ किं कर्त्तव्यं क्व गन्तव्यं यत्नं चात्र न विद्यते । सर्वथाहं विनष्टो ऽस्मि को मे ऽस्ति रक्षको जनः
avaśyaṃ jantubhir mṛtyur gantavyaṃ ekadhā dhruvaṃ / tato 'tra martum ichāmi na tv evam uṣituṃ gṛhe // Rm 12.78 (78) // evaṃjīvo na śobhe 'haṃ dhig pravādāgnidagdhitaḥ / kathaṃ me śāmyate duḥkhaṃ yenāhaṃ parikheditaḥ // Rm 12.79 (78) // kiṃ karttavyaṃ kva gantavyaṃ yatnaṃ cātra na vidyate / sarvathāhaṃ vinaṣṭo 'smi ko me 'sti rakṣako janaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.