संमार्ज न्यासममार्क्षी स्तूपांगणं समंततः । ततः स्तूपांगणं सर्वं विरजं परिशोधितं । दृष्ट्वा प्रसन्नचित्तो ऽसौ नत्वैवं प्रणिधिं दधे । यन् मयात्र जिनस्तूपे निर्माल्यान्य् अपनीय वै । संमृज्य शोभनं कृत्वा कुशलं समुपार्जितं । अनेन कुशलेनाहं सदा दुर्गतिमोचितः
saṃmārja nyāsamamārkṣī stūpāṃgaṇaṃ samaṃtataḥ / tataḥ stūpāṃgaṇaṃ sarvaṃ virajaṃ pariśodhitaṃ / dṛṣṭvā prasannacitto 'sau natvaivaṃ praṇidhiṃ dadhe / yan mayātra jinastūpe nirmālyāny apanīya vai / saṃmṛjya śobhanaṃ kṛtvā kuśalaṃ samupārjitaṃ / anena kuśalenāhaṃ sadā durgatimocitaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.