अथाशोको नरेंद्रश् च कृतांजलिपुटो मुदा । उपगुप्तं गुरुं नत्वा पुनः श्रोतुं समर्थयत् ॥ र्म् ९।१ (१) ॥ भदंत श्रोतुम् इछामि पुनर् अन्यत् सुभाषितं । यथा ते गुरुणादिष्टं तन् ममाख्यातुम् अर्हसि ॥ र्म् ९।२ (२) ॥ इति पृष्टे नृपेणासौव् उपगुप्तो जिनांशजः । तम् अशोकं महीनाथं संनिरीक्ष्य समब्रवीत् ॥ र्म् ९।३ (३) ॥ शृणु वक्ष्यामि ते राजं यथा मे गुरुणोदितं । श्रुत्वैतद् भवताप्य् एवं कर्त्तव्यं धर्मम् आदरात् ॥ र्म् ९।४ (४) ॥ पुरैकसमये राजं शाक्यसिंहो दयांबुधिः । सर्वज्ञो धर्मराण् नाथः शास्ता त्रैधातुकाधिपः ॥ र्म् ९।५ (५) ॥ सर्वविद्याधिपो बुद्धः षडभिज्ञो मुनीश्वरः । जिनो ऽर्हन् सुगतो बुद्धस् तथागतो विनायकः ॥ र्म् ९।६ (६) ॥ भगवान् सत्वहितार्थेन पुरे कपिलवस्तुनि । न्यग्रोधमण्डितोद्याने करण्डकनिवापके ॥ र्म् ९।७ (७) ॥ श्रावकभिक्षुसंघैश् च बोधिसत्वगणैः सह । सद्धर्मदेशनां कर्तुं विजहार जिनाश्रमे ॥ र्म् ९।८ (८) ॥ तद् धर्मं श्रोतुम् आयातैर् उपासकैश् च चैलकैः । देवासुरगणैश् चापि चतुर्भि लोकपालकैः ॥ र्म् ९।९ (९) ॥ चातुर्वर्ण्ण्यैर् मनुष्यैश् च पौरजानपदादिभिः । संबोधिचरणोत्साहैः सद्धर्मगुणलालसैः ॥ र्म् ९।१० (१०) ॥ सत्कृतो पूजितश् चैवं परिवृत्य पुरस्कृतः । भगवान् स सभामध्ये सिंहासनस्थितो वभौ ॥ र्म् ९।११ (११) ॥ तत्र स भगवान् दृष्ट्वा सभां तां समुपस्थितां । आदिमध्यांतकल्याणं दिदेश धर्मम् उत्तमं ॥ र्म् ९।१२ (१२) ॥ तत् सद्धर्मामृतं पीत्वा सर्वे सत्वाश् च मोदिताः । तथैनं श्रीघनं नित्यं भेजिरे धर्मलालसाः ॥ र्म् ९।१३ (१३) ॥ तस्मिंश् च समये तत्र पुरे कपिलवस्तुनि । रोहिणाख्यो महाछाक्यो धनाढ्यो धनदोपमः ॥ र्म् ९।१४ (१४) ॥ महाभोगो महाश्राद्धः सुविशालपरिग्रहः । दाता साधुर् महा धीरः प्रत्युवास सुखान्वितः
athāśoko nareṃdraś ca kṛtāṃjalipuṭo mudā / upaguptaṃ guruṃ natvā punaḥ śrotuṃ samarthayat // Rm 9.1 (1) // bhadaṃta śrotum ichāmi punar anyat subhāṣitaṃ / yathā te guruṇādiṣṭaṃ tan mamākhyātum arhasi // Rm 9.2 (2) // iti pṛṣṭe nṛpeṇāsauv upagupto jināṃśajaḥ / tam aśokaṃ mahīnāthaṃ saṃnirīkṣya samabravīt // Rm 9.3 (3) // śṛṇu vakṣyāmi te rājaṃ yathā me guruṇoditaṃ / śrutvaitad bhavatāpy evaṃ karttavyaṃ dharmam ādarāt // Rm 9.4 (4) // puraikasamaye rājaṃ śākyasiṃho dayāṃbudhiḥ / sarvajño dharmarāṇ nāthaḥ śāstā traidhātukādhipaḥ // Rm 9.5 (5) // sarvavidyādhipo buddhaḥ ṣaḍabhijño munīśvaraḥ / jino 'rhan sugato buddhas tathāgato vināyakaḥ // Rm 9.6 (6) // bhagavān satvahitārthena pure kapilavastuni / nyagrodhamaṇḍitodyāne karaṇḍakanivāpake // Rm 9.7 (7) // śrāvakabhikṣusaṃghaiś ca bodhisatvagaṇaiḥ saha / saddharmadeśanāṃ kartuṃ vijahāra jināśrame // Rm 9.8 (8) // tad dharmaṃ śrotum āyātair upāsakaiś ca cailakaiḥ / devāsuragaṇaiś cāpi caturbhi lokapālakaiḥ // Rm 9.9 (9) // cāturvarṇṇyair manuṣyaiś ca paurajānapadādibhiḥ / saṃbodhicaraṇotsāhaiḥ saddharmaguṇalālasaiḥ // Rm 9.10 (10) // satkṛto pūjitaś caivaṃ parivṛtya puraskṛtaḥ / bhagavān sa sabhāmadhye siṃhāsanasthito vabhau // Rm 9.11 (11) // tatra sa bhagavān dṛṣṭvā sabhāṃ tāṃ samupasthitāṃ / ādimadhyāṃtakalyāṇaṃ dideśa dharmam uttamaṃ // Rm 9.12 (12) // tat saddharmāmṛtaṃ pītvā sarve satvāś ca moditāḥ / tathainaṃ śrīghanaṃ nityaṃ bhejire dharmalālasāḥ // Rm 9.13 (13) // tasmiṃś ca samaye tatra pure kapilavastuni / rohiṇākhyo mahāchākyo dhanāḍhyo dhanadopamaḥ // Rm 9.14 (14) // mahābhogo mahāśrāddhaḥ suviśālaparigrahaḥ / dātā sādhur mahā dhīraḥ pratyuvāsa sukhānvitaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.