इति पित्रोदितं श्रुत्वा सा शुक्ला प्रहताशया । सहसा पितरं नत्वा रुदंत्यैवं अभाषत । तात किं मे निमित्तेन दुःखं ते जायते कथं । सर्वथैतत् प्रवक्तव्यं यदि ते ऽहं सुतात्मजा । तद् उपायं करिष्यामि येन दुःखं निहन्यते
iti pitroditaṃ śrutvā sā śuklā prahatāśayā / sahasā pitaraṃ natvā rudaṃtyaivaṃ abhāṣata / tāta kiṃ me nimittena duḥkhaṃ te jāyate kathaṃ / sarvathaitat pravaktavyaṃ yadi te 'haṃ sutātmajā / tad upāyaṃ kariṣyāmi yena duḥkhaṃ nihanyate
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.