अथ मध्या- समान-लज्जा-मदना प्रोद्यत्-तारुण्य-शालिनी । मध्या कामयते कान्तं मोहान्त-सुरत-क्षमा ॥स्र्स् १।१५९॥ ९९ अथ तुल्य-लज्जा-स्मरत्वं, यथा ममैव- कान्ते पश्यति सानुरागम् अबला साचीकरोत्य् आननं तस्मिन् काम-कलाप-कुशले व्यावृत्त-वक्त्रे किल । पश्यन्ती मुहुर् अन्तरङ्ग-मदनं दोलायमानेक्षणा लज्जा-मन्मथ-मध्यगापि नितरां तस्याभवत् प्रीतये
atha madhyā- samāna-lajjā-madanā prodyat-tāruṇya-śālinī | madhyā kāmayate kāntaṃ mohānta-surata-kṣamā ||SRs 1.159|| 99 atha tulya-lajjā-smaratvaṃ, yathā mamaiva- kānte paśyati sānurāgam abalā sācīkaroty ānanaṃ tasmin kāma-kalāpa-kuśale vyāvṛtta-vaktre kila | paśyantī muhur antaraṅga-madanaṃ dolāyamānekṣaṇā lajjā-manmatha-madhyagāpi nitarāṃ tasyābhavat prītaye
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.