अथ अधीरा- अधीरा परुषैर् वाक्यैः खेदयेद् वल्लभं रुषा ॥स्र्स् १।१६६॥ १०१अब् यथा ममैव- निःशङ्कम् आगतम् अवेक्ष्य कृतापराधं काचिन् नितान्त-परुषं विनिवृत्त-वक्त्रा । किं प्रार्थनाभिर् अधिकं सुखम् एधि याहि याहीति खिन्नम् अकरोद् असकृद् ब्रुवाणा
atha adhīrā- adhīrā paruṣair vākyaiḥ khedayed vallabhaṃ ruṣā ||SRs 1.166|| 101ab yathā mamaiva- niḥśaṅkam āgatam avekṣya kṛtāparādhaṃ kācin nitānta-paruṣaṃ vinivṛtta-vaktrā | kiṃ prārthanābhir adhikaṃ sukham edhi yāhi yāhīti khinnam akarod asakṛd bruvāṇā
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.