अथ अधीर-प्रगल्भा- सन्तर्ज्य निष्ठुरं रोषाद् अधीरा ताडयेत् प्रियम् ॥स्र्स् १।१७६॥ १०४च्द् यथा ममैव- कान्ते सागसि काचिद् अन्तिक-गते निर्भर्त्स्य रोषारुणैर् भ्रूभङ्गी-कुटिलैर् अपाङ्ग-वलनैर् आलोकमाना मुहुः । वध्वा मेखलया सपत्न-रमणी-पादाब्ज-लाक्षाङ्कितं लीलानीलसरोरुहेण निटिलं हन्ति स्म रोषाकुला
atha adhīra-pragalbhā- santarjya niṣṭhuraṃ roṣād adhīrā tāḍayet priyam ||SRs 1.176|| 104cd yathā mamaiva- kānte sāgasi kācid antika-gate nirbhartsya roṣāruṇair bhrūbhaṅgī-kuṭilair apāṅga-valanair ālokamānā muhuḥ | vadhvā mekhalayā sapatna-ramaṇī-pādābja-lākṣāṅkitaṃ līlānīlasaroruheṇa niṭilaṃ hanti sma roṣākulā
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.