तस्मात् साधारण-स्त्रीणां गुण-शालिनि नायके । ११९ भावानुबन्धः स्याद् एव रुद्रटस्यापि भाषणात् ॥स्र्स् १।२०४॥ १२०अब् तत्राह रुद्रटः-(शृति। १।६९) ईर्ष्या कुल-स्त्रीषु न नायकस्य निःशङ्क-केलिर् न पराङ्गनासु । वेश्यासु चैतद् द्वितयं प्ररूढं सर्वस्वम् एतास् तद् अहो स्मरस्य ॥स्र्स् १।२०५॥ इति । उदात्तादि-भिदां केचित् सर्वासाम् अपि मन्वते । १२०च्द् तास् तु प्रायेण दृश्यन्ते सर्वत्र व्यवहारतः
tasmāt sādhāraṇa-strīṇāṃ guṇa-śālini nāyake | 119 bhāvānubandhaḥ syād eva rudraṭasyāpi bhāṣaṇāt ||SRs 1.204|| 120ab tatrāha rudraṭaḥ-(śṛ.ti. 1.69) īrṣyā kula-strīṣu na nāyakasya niḥśaṅka-kelir na parāṅganāsu | veśyāsu caitad dvitayaṃ prarūḍhaṃ sarvasvam etās tad aho smarasya ||SRs 1.205|| iti | udāttādi-bhidāṃ kecit sarvāsām api manvate | 120cd tās tu prāyeṇa dṛśyante sarvatra vyavahārataḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.