अथ किलकिञ्चितम्- शोक-रोषाश्रु-हर्षादेः सङ्करः किल-किञ्चितम् ॥स्र्स् १।३५३॥ २०४अब् यथा- दत्तं श्रुतं द्यूत-पणं सखीभ्यो विवक्षति प्रेयसि कुञ्चित-भ्रूः । कण्ठं कराभ्याम् अवलम्ब्य तस्य मुखं पिधत्ते स्म कपोलकेन
atha kilakiñcitam- śoka-roṣāśru-harṣādeḥ saṅkaraḥ kila-kiñcitam ||SRs 1.353|| 204ab yathā- dattaṃ śrutaṃ dyūta-paṇaṃ sakhībhyo vivakṣati preyasi kuñcita-bhrūḥ | kaṇṭhaṃ karābhyām avalambya tasya mukhaṃ pidhatte sma kapolakena
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.